اولین پست 92

این عکس متغلق به یک ماه و نیمگی رادینه

بازم سلام ، اومدم بازم بنويسم تاريخ قبلي رو نگاه ميکنم خجالت ميکشم !!!!!!!!!

امروز 17 تير ماه يه روز گرم تابستوني با طعم دو تا پسر شيرين و دوست داشتني ، با طعم حسرت به نرسيده هاي دلم

پسر دوم من در تاريخ 9 اسفند 91 بدنيا اومد ، يه زايمان خيلي سخت و طاقت فرسا داشتم .

پسر من کمي سبزه رو و درشت تر و شکمو تر از آرينه الان که 4 ماهش تموم شده ميخنده و ميغلته و کلي شيرينه

آرين به شدت دوستش داره و ذره اي نسبت بهش حسادت نداره ، هر چي هست عشقه و عشقه ، به شدت مواظبشه و بسيار زياد کمکه منه

رادين خيلي بد شير ميخوره يعني دوست داره من راه برم و شير بخوره و به غذاي سفره علاقه بيشتري نشون ميده و هيچ تستي رو رد نميکنه

گاهي که عصباني ميشم و بهش تشر ميزنم ، آرين بهم گوشزد ميکنه و ميگه ...مامان داداش من کوچولوه ، بهش چيزي نگو اون نميفهمه ، گريه ميکنه هاااا ، گناه داره

پسر کوچولوي خونه ما، هميشه انگشتاش تو دهنشه و بشدت ميمکه انگار از قحطي فرار کرده

پسر کوچولوي ما صبور و خنده رو ...مثل آرين آزار و اذيتي نداره ، خدا رو شکر

خدا رو شکر ميکنم که آرين يه داداش داره و ديگه تنها نيست.

رادين دستاشو بلند ميکنه تا اشيا رو بگيره هنوز اسمتو نميشناسي يعني وقتي صدات ميکنيم برنميگردي تو گهواره کوچيکنت کنار تخت مامان ميخوابي و آرينم روي زمين کنارت ميخوابه متاسفانه و حاضر نيست تو اتاق خودش بخوابه

کم کم دارم بهت حريره بادوم و کاچي ميدم به ناچار ، و عجيب که تو به شدت استقبال ميکني .

و اما آرين ، هنوز جثه ات کوچکتر از هم سن و سالاته ، خدا رو شکر مهد رو تا آخر خرداد ادامه دادي ،بي دردسر و با شوق به مهد رفتي و برگشتي و صد البته چيزاي بد و خوب زيادي از دوستات ياد گرفتي نميدونم

ولي وقتي تو جمع دوستاتي ستيزه جويي و اين منو خيلي آزار ميده .

هنوز بلد نيستي رکاب بزني !!!و بجاي اينکه از دوچرخه ات سواري بگيري بهش سواري ميدي. هنوز عاشق خوندن و رياضي و اعدادي و همچنان بي استعداد در زمينه نقاشي تمام دغدغه اين روزام پيش دبستاني توست ،

باورم نميشه که اينقدر زود به سن مدرسه رفتن رسيدي و از اول مهر بايد دوره اي جديدي از زندگيت رو تجربه کني...

بعد از بررسي ها و خوندن تجربيات ماماناي ديگه ترجيحم بر اين که اين دوره رو توي مدرسه اي بگذروني که قرار سال اول اونجا بري ..و اين متاسفانه با هزينه هاي بالا همراهه!!!

روزها معمولا بيشتر اوقاتت صرف بازي با ماشينهاي رنگارنگت ميشه ...يه وقتا ميمونم ماشالله اين همه انرژي رو از کجا مياري که بي وقفه مشغول بازي هستي.

سخته دو تا بچه داشتن همش بايد حواست باشه به ميزان محبتت اگر چه هميشه آرين براي من دوست داشتنيه و هيچي از محبتم بهش کم نميشه ، اما الان رادين نياز به مراقبت بيشتري داره و به ناچار بيشتر تو بغلمه ...

خدا رو شکر که آرين اينقدر بزرگ شده که اينو درک کنه ميدونم حرفام خيلي درهم بر همه امااااا ، کاچي بعضه

هيچي ديگه چيزي يادم نمياد.....